2-3 Yaşındaki Çocuğun Cinsel Konulara Merakı


Anne babaların genelde kendilerini çaresiz hissettikleri konuların başında çocukların cinsel gelişimi ve

bu konuda çocuğun gösterdiği davranışlar ve konuşmalarıdır. Öncelikle şunu belirtmeliyim ki

çocuğun normal psikososyal gelişimi içerisinde araştırma , merak ve bununla birlikte öğrenme çok

önemli bir yer tutar. Yani bu konuda anne babaların çocuklarını doğru bir şekilde yönlendirmeleri ve

çocuğun normal gelişiminde ve ileriki hayatında sıkıntı olmaması için gerekli adımları atmaları gerekir.

Çocuklar genelde 2-3 yaşlarından itibaren ilgilerini önce kendi cinsel organlarına ardından çevredeki

cinsel konulara yöneltirler .Bu normal bir psikososyal gelişim sürecidir. Bununla birlikte bu konular ile

ilgili anne babaya sorular gelir. Bu sorular konusunda anne babalara temel olarak şunu öneriyoruz;

Çocuğun yaşına uygun bir şekilde merak edilen konuyu veya yapılan davranışı açıklamaya çalışmak

gerekir . Ama asla yalana ve anlaşılmaz yollara başvurmadan, sade ve anlaşılabilir örneklerle bunu

anlatmaları gerekir . Bu açıklamalarda çocuklar ancak yaşları ve birikimleri ölçüsünde bir şeyler

anyalabilirler. Anne babaların sorular karşısında paniğe düşmesi , cevap vermemesi veya çok karışık

açıklamalar yapması , çocukları daha da meraklandırır ve bu konuyu halletmez. Anne babaların çocuğu

bu konularda terslemeleri veya çocuğun sorusu karşısında çocuğa yanlış ve tutucu tavırları çocuğun

cinsel gelişimini kötü yönde etkiler. Bu sorular ve aşamalar genelde her çocuk için ayrı zamanlarda

gelişir ve çevre faktörleri ile değişir. Örneğin başka bir anneyi çocuğuna süt verirken gören çocuk bu

konuda merakını anne babasına yönelik sorulara ve oyunlarına yansıtır. Bu konudaki merakının

giderilmesini bekler. Bu durum onun normal bir sürecidir.

Anne babalar çocuklarının bazı davranışlarını uygun olmayan davranışlar olarak algılayabilirler.

Örneğin 2-3 yaşındaki çocuğun kendi cinsel organı ile oynaması (çok aşırı olmamak şartı ile ) , evde

çıplak dolaşmaya çalışması , annenin ve babanın veya başka insanların cinsel organlarını merak etmesi

normal sınırlarda sayılır. Bu türlü davranışlar çocuk yargılanmadan ve suçlanmadan yönlendirilmeye

çalışılmalıdır. Olur olmaz yerlerde olmayan cinsel davranışlar sergileyen çocuklar ile bu durum yine

aynı hassasiyet gösterilerek konuşulmalı ve bu durumun uygun olmadığı anlatılmalıdır. Çocuğun bazı

davranışlarına aşırı tepki ortaya koymak ve aşırı önemsemek o davranışı pekiştirir. O nedenle aşırı

tepkiden kaçınmak ve o davranışı aşırı derecede büyütmemek gerekir.

Çocuğun başkalarının cinsel organlarına ilgi göstermesi durumunda buraların kişilere özel yerler

olduğunun ve bu durumun karşıdaki kişiyi rahatsız edebileceği söylenmelidir. Aynı şekilde kendisinin

de özel yerlerine başkalarının dokunmasının da yanlış olduğunu ve bu konuda kişilere saygı

gösterilmesi gerektiği anlatılmalıdır. Çocuğun bazı konularda gereğinden fazla bilgilendirilmesi ve

uygun olamayan bazı şeyleri görmesi , çocukta cinsel olarak çok erken uyarılara neden olabilir. Bu

durum çocuğun cinsel gelişimi açısından mahsurlu olabilir.

Çocukların cinsel eğitimi ve süreci yaşa uygun alınan bilgiler ve öğrenilen konular ile ergenlik yıllarına

kadar sürer . Bu durumda kız çocuklar için anne , erkek çocuklar için baba iyi bir öğretici olur. Eğer

bazı konularda gerekli eğitim verilmez ise çocukta etraftan duyduğu yanlış şeyler veya gereksiz bilgiler

ile kendisini sıkıntıya sokabilir. Eksik kalan eğitim ve bilgilendirme çocukta yanlış düşüncelere ,

korkulara ve ilerleyen yıllarda sorunlu bir cinsel gelişime neden olabilir.

Çocukların gelişimi sürecinde cinsel konular veya yaşa uygun meraklar yerini anormal ve çok abartılı

uygun olmayan cinsel davranışlara bırakırsa veya bu durum çocuğun oyunlarında çok farklı ve sıradışı

bir şekilde ortaya çıkarsa ,o zaman bazı sorunlar var demektir. Bu durumda anne baba veya başka

birinin yaşa uygun olmayan cinsel eğitiminin veya küçük bir ihtimal de olsa çocuğa yönelik cinsel

istismarın olabileceği akla gelmelidir. Bu konuda anne babaların uyanık olmaları gerekir. Bir çocuk

psikiyatristi ile durumu değerlendirmeleri gerekir.

Çocukları hakkında anne babalar gerektiğinde çocuk psikiyatristinden yardım almayı ihmal

etmemelidirler.


http://www.ucanbalon.com.tr/sayfa.php?sayfaID=112

Utangaç çocuğunuz için neler yapabilirsiniz?

Utanmak her insanda bulunan bir duygudur, ancak kimi insan bu duyguyu hayatında fazlasıyla yaşarken kimi insan ise çok nadir bu duyguyu yaşar. Bu duyguyu oldukça yoğun yaşayan insan hayatlarının bu duygu çerçevesinde şekillendirir ve ona yaşamaya başlar. Bu durumun sonucunda bu kişiler toplumdan soyutlanmaya başlar ve kendi iç dünyalarına çekilirler.

Utanmak her insanda bulunan bir duygudur, ancak kimi insan bu duyguyu hayatında fazlasıyla yaşarken kimi insan ise çok nadir bu duyguyu yaşar. Bu duyguyu oldukça yoğun yaşayan insan hayatlarının bu duygu çerçevesinde şekillendirir ve ona yaşamaya başlar. Bu durumun sonucunda bu kişiler toplumdan soyutlanmaya başlar ve kendi iç dünyalarına çekilirler.

Çocuklara erken yaşlarda kazandırılan sosyal becerilerle çocukların utanma duygularını azaltabiliriz. Ancak unutmamalıyız ki, utangaçlık hayat boyu devam eden bir duygu, bu nedenle utanma problemi için yapacağımız her türlü tedavi ve destekleme bu problemi ortadan kaldırmamıza yaramaz sadece duygunun yoğunluk seviyesini azaltmaya yarar.
Utangaçlığın daha ileri durumları ise, çocukta kendini sosyal fobi olarak gösterebilir. Çocuk alışık olduğu ortamların dışına çıktığı tüm durumlarda aşırı derecede sıkılganlık, bununla beraber kaygı belirtileri (terleme, ellerinin titremesi, yüz kızarması, ortamdan uzaklaşamaya çalışma gibi) ve konuşamama gibi özellikler gösterir. Kalabalık içinde rahat davranamaz, sınıf içinde söz almak istemez, yaşıtlarıyla ilişki kurmakta zorlanır. (Ancak durumun diğer psikolojik problemlerden ayrıştırılabilmesi için belirtilerin bir uzman tarafından değerlendirilmesi gerekir.)

Peki anne ve babaların bu problemi çözmedeki rolleri ne? Anne ve babalar çözüm yolundaki en etkin kişiler olarak karşımıza çıkarlar. Çünkü uzmanlara göre çocuğun utanma duygusunu azalmadaki en önemli faktör çocuğun yakın çevresinde bulunan ve kendisine model olacak insanlar. Anne ve babalar çocuklarına model olmak konusunda bu nedenle önemli rollere sahipler.

Utangaçlığın nedenleri arasında ise şunlar sıralanabilir;

• Aile içinde fiziksel ya da duygusal ihmal ya da istismara maruz kalan, kardeşleriyle sıklıkla kıyaslanan ya da ailenin aşırı baskıcı ve katı tutum gösterdiği durumlar

• Çocuğun sosyal etkinlik ve faaliyetlere katılımının düşük olması

• Anne-babanın aşırı koruyucu kollayıcı davranarak çocuğun bağımsızlaşmasına engel olması-kendilerine bağımlı hale getirmeleri

• Anne-baba tutumlarındaki tutarsızlıklar, çocuğun ne zaman ne şekilde davranması gerektiğini kavramasını zorlaştırdığı için çocukta güven duygusunu azaltabilir.

Neler yapabilirsiniz?

• Çocuğun davranışlarına çok fazla yorum getirmek ve tepkide bulunmak onun hata yapmamak adına daha fazla içe kapanmasına neden olabilir. Bu nedenle onu istediği faaliyetlerde serbest bırakmak, başarılarını takdir etmek ve başka faaliyetlere de katılması için yüreklendirmek daha yararlı olacaktır

• Eğer çocuğunuz bir aktivitede bulunmak istemiyorsa, korktuğunu ya da yapmak istemediğini söylüyorsa onu ille de yapması için zorlamayın. Duygularını paylaşmasına yardımcı olursanız korkusunu da azaltmasını sağlayabilirsiniz.

• Beraber onun sevdiği oyunları oynayın. Böylece sizin ona olan sevginizi de hisseder.

• Sınıfta bir konu anlatacaksa ya da gösteri gibi topluluk önünde bulunacağı etkinliklere katılacaksa önce sizinle bir prova yapmasını isteyerek kaygısının biraz olsun azalmasına yardımcı olabilirsiniz.

Bağlantılar :  http://www.bebek.com/davranis_problemleri/utangac_cocugunuz_icin_neler_yapabilirsiniz
                      http://www.youtube.com/watch?v=tIptPvbcjeI
                      http://www.ucanbalon.com.tr/sayfa.php?sayfaID=114